Mag ik jullie
McCalmans voorstellen: een trio dat ik vorig jaar op het podium trof toen ik naar een tent ging waarvan ik alleen wist dat erbinnen een muziekavond zou plaatsvinden. De heren speelden met weinig meer dan één of meerdere gitaren en een bodhran of banjo - als ze al met instrumenten speelden want a capella ging ze ook bijzonder goed af.
Ze hadden erg veel lol - met elkaar en met het publiek - wat de indruk gaf dat het geen 'act' was. Als het dat toch wel was, dan speelden ze het goed
. Zo vertelde een van hen dat hij het nummer
Follow the heron (reiger) eerst niet zo goed begreep omdat ie dacht dat het
Follow the herring (haring) was. Of, in plaats van het publiek aan te moedigen mee te zingen (wat mensen over het algemeen vrij terughoudend doen, als ze het al doen) te stellen: u mag best meezingen hoor, maar ja,
wij hebben geoefend. Laten we het er op houden dat het leuk was als je er bij was
. Ook in hun teksten zitten grappige dingen. Over Holyrood, het Schotse parlement, waarvan de naam natuurlijk lijkt op Hollywood:
One has lousy actors, the other's in the USA. Maar ook serieuze onderwerpen vind je zeker in hun teksten terug.
De band is begonnen als trio waarna een jongere muzikant ze wel eens vergezelde. Toen een van de oorspronkelijke leden overleed na een ziekte is die 'extra' muzikant als volwaardig lid opgenomen. Dit verklaart waarom er een dertiger in een band zit die al zo'n 40 jaar bestaat
. Deze zanger, Stephen Quigg, heeft ook solo cd's gemaakt, waar ook juweeltjes op staan.
Na dat optreden heb ik in die tent wat cd's gekocht (één van de band, één van Stephen). Inmiddels zijn dat er al meer, en als ik weer eens naar een optreden kan gaan zal ik dat zeker doen ! Voor een impressie
hier een link naar een site met een soort jukebox waarmee je een stukje kunt horen van een paar nummers van hun laatste cd (klik op 'listen'). Let trouwens eens op het schroefwater op de hoes van die cd.
