Tijdens m'n laatste trip naar Glasgow is me nog iets grappig overkomen en het leek me wel leuk dat met jullie te delen!
We zaten in de trein van Edinburgh naar Glasgow. Mijn schoonmoeder, zwager, vriend en ik. Het was erg druk, door de sneeuw reden er maar beperkt treinen tussen Edi en G'gow, en dus moesten we in het gangpad staan. Op een stoel waar wij bij stonden zat een meneer. Een hele mooie meneer (en dat klinkt waarschijnlijk vreemder dan ik bedoel). Wat ouder, lang grijs haar met bijpassende baard, mooi karakteristiek gezicht en een oilskin jas. Hij zag er echt uit alsof hij zo vanuit een wei in de highlands in die trein gestapt was.
Ik persoonlijk vindt dat soort karakteristieke koppen erg boeiend en kan er echt van genieten. Ik weet dat mijn schoonmoeder dit ook heeft (ze is soort van amateur fotograaf) en het lag dan ook op het puntje van mijn tong om er iets over te zeggen. Sterker nog ik had bijna de neiging om de man in kwestie te vragen of ik een foto van hem mocht maken.
Maar iets weerhield me, niet iedereen waardeert dat soort dingen..
En dus ging het gesprek over het adembenemende uitzicht, dat we zo'n geluk hadden dat we konden vliegen en Richard's indrukken van Glasgow en de Glaswegians (misschien niet allemaal even complimenteus..)
Bij ieder halte hielden we scherp in de gaten of er mensen uit gingen stappen zodat we konden zitten, met het nodige gemopper als er niemand opstond of iemand anders ons voor was..
Een paar haltes verder maakte de meneer in kwestie aanstalten om uit te stappen. Wij begonnen natuurlijk meteen een beetje te schuiven om zijn plekje te bemachtigen. Toen hij opstond keek hij ons één voor één aan en zei hij grijnzend in perfect Nederlands: "Zo, nu kunnen jullie uitvechten wie mijn plekje mag hebben"... Denk dat onze gezichtsuitdrukkingen goud waard waren want met diezelfde grijns stapte hij de trein uit!
Hier toevallig iemand die door een stel Nederlanders nagestaard de trein uit is gestapt?
