munro's met kinderen

[Elisabeth1]

In mei 2008 waren we in Schotland en hebben toen een aantal Munro's beklommen met onze kinderen. De jongste was toen 5 1/2 jaar. We hebben oa  Ben Vorlich bij Lochearnhead beklommen en Ben Lomond, de heenweg via de niet-toeristische route dus eerst Ptarmigan (subtop) voordat we naar Ben Lomond gingen en via de toeristische route afgedaald. 2 wandelingen hebben we toen niet af kunnen maken omdat er nog veel sneeuw lag en we geen risico's wilden nemen.

Komende zomer gaan we weer gaan en willen we wat meer munro's beklimmen als we in de buurt van Killin zitten.
 
Ben More en Stob Binnein, 
Carn Gorm en Meall Garbh en Meall nan Aighean (Creag Mhor),
Meall Corranaich en Meall a Choire Leith,
Meall Greigh en Meall Garbh en An Stuc,
Bein ghlas en Ben Lawers
Meall nan  Tarmachan (hier lag in mei 2008 ook teveel sneeuw)

Ook willen we nog een week in de buurt van Aviemore in een huisje en dan willen we oa de Cairngorm beklimmen.

Wie heeft tips voor ons over de begaanbaarheid van de routes? We hebben zelf het boek  the munro´s`van Cameron McNeish maar dat is inmiddels weer van 2006.
De kinderen kunnen lange wandeldagen aan en flink wat hoogtemeters maken op een dag maar het is op zich wel fijn om wat meer te weten over de gesteldheid van de paden.  `

Elisabeth

[Hans]

  voor je kinderen.

Onze zoon heeft zijn eerste munro (Bein ghlas ) met 6 jaar gelopen en met 8 jaar Ben Lomond (eerst toeristisch en terug via Ptarmigan). Met 4 jaar liep hij al naar Arthurs Seat bij Edinburgh.
Maar wat wij een nog grotere prestatie vinden, is dat onze hond Ben Lomond heeft gelopen toen hij 12,5 was. Afgelopen herfstvakantie liep hij met zijn 14 jaar nog dapper mee in de heuvels van Wales.

Afgelopen mei 2009 hebben we geen munros gelopen ivm te veel regen. Wel lopen we dan lagere heuvels. Komende zomer staan Ben Nevis en Cairn Gorm en/of Cairn Toul op het programma.

Bein ghlas en Ben Lawers zijn prima te doen, zeker als je start van het natuurcentrum halverwege de route. De route van Bein ghlas naar Ben Lawers kan wel winderig zijn. Het laatste stukje naar Bein ghlas is wel rotsachtig en een beetje klauteren.

[Elisabeth1]

Beste Hans,

Bedankt voor je reactie. Er zijn maar zo weinig mensen die met kinderen wandelen. Ook in Nederland wandelen we heel veel en dan staan mensen er versteld van dat we regelmatig 20-25 km lopen. Als je dan verteld dat je in Schotland loopt snappen ze het helemaal niet. We lopen dan natuurlijk geen 20-25 km als we veel moeten klimmen maar ongeveer 15 km maar we willen natuurlijk ook geen onnodige risico's nemen dus dan is het leuk om van anderen te lezen dat ze munro's bewandelen.

Leuk dat de hond ook mee ging. Mijn man heeft er voor gekozen om onze hond dit jaar thuis te laten omdat hij het toch te omslachtig vond ivm ons laatste weekend in Edinburgh. Maar een volgende keer gaat hij wel mee.

Ik heb ook jullie site even bekeken en wat vakantieverhalen gelezen. Wat geschreven werd in 2002 over Thomas is heel herkenbaar. Tegen de tijd dat de kinderen hier 3 jaar waren liepen de kinderen hier ook al flinke stuken. We namen de rugdrager mee en gaven hun de keuze, het tempo lag dan lager maar zo hebben ze het toch geleerd. Ze liepen meestal 1 uur, dan 1 uur in de drager dan weer 1 uur lopen en dan weer 1 uur in de drager.

Veel wandelplezier voor jullie komende zomer!!

Elisabeth

[Hans]

Wij lopen weliswaar niet zoveel als jullie, maar zo af en toe lopen we in Nederland ook langere tochten. Zo hebben we al 2x de Airborne gelopen (15km), 15km met de bloesemtocht en een keer een wandeling van bijna 20 km rondom de oisterwijkse vennen. En regelmatig lopen de wandeling van 5-10 km.

Het is dat onze hond van 14 nog steeds meeloopt, anders zouden we wel langere tochten aankunnen. Na de airborne van afgelopen jaar, denken we erover om dit jaar de 25 km te gaan proberen (mits het weer het toelaat).  
We zijn wel mooi weer wandelaars hoor    (al laten we ons niet kisten door een buitje, alleen die regenpakken lopen zo rot).

Overigens zijn we geen fanatieke munro baggers hoor. We genieten ook als we lagere bergen en heuvels bewandelen. Soms zijn die kleinere nog zwaarder dan een munro, omdat ze steiler zijn en vaak maak je evenveel hoogtemeters omdat je dan vaak vanuit het dal begint en bij sommige munros (bv Bein ghlas en Ben Lawers) al halverwege.

[Hans]

Ook willen we nog een week in de buurt van Aviemore in een huisje en dan willen we oa de Cairngorm beklimmen.

Aan welke week denken jullie? Misschien zitten we er wel tegelijkertijd. Wij gaan waarschijnlijk de 3e week van juli naar de omgeving van Aviemore.

[skye]

Hans, willen jullie de hond dan ook mee de Ben Nevis opnemen?? Hij is dan al 15 jaar,  denk je dat ie dat dan nog aan kan?
Ik en zelf twee keer de Ben Nevis opgeweest, heb er zeker 7 uur over gedaan, en dan heb ik op de terugweg nauwelijks gepauzeerd, loop liever door. Als je vaker wilt pauzeren dan ben je nog meer tijd kwijt. Onderschat de Ben Nevis niet hoor, een van de jaren da ik er gewest ben is er een paar dagen later een toerist verongelukt op de berg en dat gebeurt nog best regelmatig

[Hans]

We zijn ons bewust van de risicos op Ben Nevis en gaan ook alleen als het weer het toelaat. Of we onze hond dan meenemen, moeten ter plekke maar beslissen. Gelukkig is het een kleinere hond die eventueel in een draagdoek prima mee te nemen is, mocht hij te moe worden.
En we zijn ook niet zo fanatiek dat we perse de top moeten bereiken, als het niet anders kan draaien we gewoon halverwege om.

[skye]

goede instelling!! We kwamen er toen ook wel gezinnen met kinderen tegen die gewoon op gympen de berg op gingen, zonder ook maar wat proviand of water bij zich. Onverantwoord.
Wel handig dat jullie hond niet zo groot is, kan hij inderdaad ook gedragen worden. We waren een keer in de Dolomieten op vakantie toen er ook een Nederlands gezin met twee jongens en een hond bij ons op de camping stonden. Die wandelden ook vrij fanatiek, maar hadden voor de hond ook een speciale soort rugzak-draagding voor als hij te moe werd.

[Hans]

En we gaan met het hondenverhaal niet off-topic, want een hond in je gezin is toch een soort kind erbij.     Helaas  is hij te klein om zijn eigen spulletjes te dragen (voor labradors etc zijn mooie rugzakjes te koop).   

Op Snowdown zagen we dat ook, meisjes in hun zondags jurkje en sandaaltjes met een hakje.  En wij met die zware bergschoenen voorzichtig lopen ivm de stukjes leisteen.  

Voor Thomas moeten we wel elk voorjaar nieuwe bergschoenen kopen. Maar daar heeft hij dan wel weer ruim een half jaar profijt van met alle wandelingen. Goede schoenen zijn erg belangrijk, zeker omdat hij ook "slappe enkels" heeft.

[Hans]

En we zijn ook niet zo fanatiek dat we perse de top moeten bereiken, als het niet anders kan draaien we gewoon halverwege om.

In Wales hebben we gemerkt hoe gevaarlijk opkomende mist kan zijn als je op een berg loopt. Er daar was het pad nog redelijk goed te volgen. Ik moet er niet aan denken op boven op de Ben Nevis in de mist de weg terug te moeten vinden....

[Elisabeth1]

Wat Skye bedoet is een frame waar de hond in kan (net zo iets als een rugdrager waar je een kind in zet) en niet een rugzak die de hond zelf draagt.

Voor onze hond hebben we een rugzak, hij draagt zelf zijn water.

Komend jaar lopen we de bloesemtocht met zijn 5-en (25 km), de airbornetocht (25 km) De hond gaat dan niet mee ivm de drukte.
Ook gaan we de Drentse 4-daagse lopen (4x 20) dan gaat de hond wel mee.

De kinderen hebben van kleins af aan al goede wandelschoenen, dat is toch wel een must met zulke wandelingen. De oudste krijgt nieuwe en draagt ze helemaal af. De middelste (een meisje) krijgt ook nieuwe maar die kunnen daarna nog naar de jongste die ze daarna ook afdraagt. Aangezien we zomer en winter lopen hebben we hier dus altijd wandelschoenen.

Wij gaan de 3e week van augustus naar Aviemore en de 4e week naar Killin.

Elisabeth

[skye]

klopt Elisabeth, ik bedoelde inderdaad een rugzak waar de hond in kan.