schotland ja? nee?

[janne]

Dag allemaal,

Ik kwam dit forum tegen op mijn zoektocht.
Sinds 2004 ben ik samen met mijn vriend, een Schot. We hebben elkaar ontmoet toen ik in Glasgow studeerde. Nu reizen we steeds op en neer, maar na 3 jaar beginnen we dat redelijk zat te worden. Het probleem is dat mijn vriend om verschillende redenen het gevoel heeft zijn werk niet in Nederland uit te kunnen oefenen, hij is arts. Het zou dus aan mij zijn om naar Schotland te verhuizen. Anders zullen we hoogst waarschijnlijk uit elkaar moeten gaan. Op zich wil ik dit best proberen, maar het idee dat ik niet voor langere tijd terug zou kunnen gaan naar Nederland vind ik erg moeilijk. Ik ben bijvoorbeeld het enige kind van mijn moeder, dus als zij ouder wordt zou ik graag regelmatig bij haar willen zijn. Daarentegen ben ik erg van Schotland gaan houden al zal ik Amsterdam en mijn leven hier erg missen.
Nu snap ik dat jullie niet voor mij een keuze kunnen maken (was het maar waar, haha!) maar het voelt goed even mijn verhaal kwijt te kunnen aan Nederlanders die ook ' iets' met Schotland hebben.
Tenslotte heb ik wel een concrete vraag aan Nederlanders die in Schotland wonen. Hoe vaak zijn jullie ongeveer in Nederland? Zeker als je kinderen hebt lijkt het me lastig om regelmatig een weekend over  te gaan.

Hartelijk bedankt!
Janne

[Freebird]

Hoi hoi,

Ik kan mij je situatie wel voorstellen maar geef je ook in overweging dat de wereld er heel klein uitziet met internet, telefoon maar ook met een retourtje voor een weekend. Met een inkomen als arts en wat je zelf verdiend moet je toch zeker iedere maand wel een keer op en neer kunnen vliegen, lijkt me. Bij de prijsvechters kun je al onder € 100,= retour van Glasgow naar Weeze. Vandaar met bus, trein of huurauto naar moeders en na het weekeinde weer terug naar "hubby".

Maar waarom zou moeders niet meegaan naar Schottië? Ik weet niet hoe de realtie met jouw vent is, maar ik had mijn schoonmoeder er altijd graag bij. Wat kon ik lachen met het menske; ze was ook altijd van de partij.

't is maar iets ter overweging; zoals je zelf al zei moet je de uiteindelijke beslissing toch zelf nemen.

Succes!

[iblixz]

hoi janne,

ik woon sinds maart in Edinburgh, want na een klein jaar heen en weer reizen naar m' schotse vriendin hielt ik het al niet meer vol! het steeds afscheid moeten nemen en elkaar missen is zwaar, eh? 

Ik begrijp dat de situatie met je moeder de keuze lastiger maakt, hoewel freebird z'n oplossing misschien een goeie optie is..

De enige die mij tegenhield was mijn vader omdat hij op het moment tegen kanker vecht. Ook al slaat de behandeling goed aan en is hij er redelijk aktief onder, de verwchting blijft een paar jaar. En dat maakte het extra moeilijk voor me om zover weg van hem te zijn. Maar hij zag hoe ik leed onder het gemis en vond het belachelijk dat ik voor hem zou blijven, dus heeft me volop gesteunt. (het is wel gerusstellend dat ik 2 broers heb die bij mn ouders in de buurt wonen).

Inmiddels zijn ze 2 keer hier geweest en wij zijn 2keer in nederland geweest. Ons budget is minimaal op het moment, dus ik denk dat 4x per jaar naar nederland realistischer wordt.. maar mocht mn vader me nodig hebben, dan sta ik zo weer in nederland!

Tja, niet echt een vergelijkbare situatie, maar wie weet heb je er wat aan...

succes

[Mirjam]

Tenslotte heb ik wel een concrete vraag aan Nederlanders die in Schotland wonen. Hoe vaak zijn jullie ongeveer in Nederland? Zeker als je kinderen hebt lijkt het me lastig om regelmatig een weekend over  te gaan.

Hartelijk bedankt!
Janne

Beste Janne,

Wij wonen morgen 10 jaar in Schotland. Zijn geemigreerd toen beide moeders nog leefden, de een in de 70, de ander in de 80. De moeder van mijn man is zo'n 6 jaar geleden overleden en mijn man was gelukkig op tijd in NL om afscheid van haar te nemen. Mijn moeder is inmiddels 91; de eerste jaren kwam ze elk jaar naar ons toe en gingen wij eens per jaar naar NL. De laatste jaren is het niet meer mogelijk voor haar om hierheen te komen en probeer ik dus wat vaker naar NL  te reizen. Maar dat neemt niet weg dat we tussendoor geen contact hebben: we bellen ontzettend vaak, waarschijnlijk meer dan wanneer ik nog in NL zou wonen. Zij vond het eerst wel moeilijk dat we gingen emigreren, maar nadat ze ons hier de eerste keer had bezocht, zag ze dat we helemaal op onze plek zaten en heeft ze genoten van prachtige vakanties in dit mooie land, waar ze anders nooit zou zijn geweest!
Sukses met je beslissing!

Mirjam

[janne]

Dag Freebird, Iblixz en Mirjam,

Dank jullie wel voor jullie aardige, begrijpende reacties.
Freebird, misschien heb je inderdaad gelijk, en moet ik gewoon gaan. Maar ja, ik denk altijd overal erg over na en bekijk alles van (misschien iets te veel) kanten. Maar ja, dat is ook mn vak!

Iblixz,onze verhalen komen meer overeen dan je zou denken! Ook mijn moeder vecht tegen kanker. Nu gaat het gelukkig goed, maar toch... Het voelt voor mij toch een beetje als ' in de steek laten'.  Sterkte met je vader. Het moet moeilijk zijn om op een afstand te zitten. Fijn dat je ouders elkaar hebben en je broers in de buurt wonen.

Mirjam, dank je wel voor het delen van je ervaringen. Eigenlijk had ik het nog niet zo bekeken: mijn Nederlandse familie en vrienden hebben dan in Schotland een mooi vakantie adres! Morgen zal ik een glaasje drinken op jullie 10-jarig jubileum!

Groet,

Janne

[Driekje]

Hallo Janne,

Wij wonen nu 17 maanden in Schotland. Dankzij het mooie vakantie-adresje, heb ik momenteel niet zoveel tijd om op het forum te komen en reageer daarom nu pas op je vraag.
Wij hadden ons voor 3 jaar geleden niet kunnen voorstellen dat we uit Nederland zouden weggaan. Wij vinden Nederland een prima land om in te wonen. Doordat onze zoon met een Schotse is getrouwd en in Schotland woont, zijn we de afgelopen 10 jaar vaak met vakantie hier geweest en zijn steeds meer van het land gaan houden. Wij zijn 2 jaar geleden met vroegpensioen gegaan en toen kwam het idee op om ons huis in Nederland te verhuren en in Schotland (tijdelijk) een huis te huren. Dat bleek toch wel wat ingewikkeld te zijn en doordat we steeds meer naar het idee gingen groeien om hier langer te wonen, besloten we vrij plotseling om ons huis te verkopen en hier een huis te kopen. Inmiddels kwam er een nieuwe en nog veel grotere stimulans bij: er was een kleinkind op komst.

Wij hebben nog geen moment spijt gehad van ons besluit. We vinden het een geweldig land. We hebben geaccepteerd, dat we, net als heel veel emigranten, niet meer ons eigen thuisland hebben, maar met één been in Nederland en met het andere in Schotland staan.

De contacten met de familie en vrienden gaan nu inderdaad heel erg anders. Uiteraard zijn er nu allerlei moderne communicatiemiddelen waar we dankbaar gebruik van maken. In het begin ging hier ook veel tijd inzitten: iedereen was natuurlijk erg nieuwsgierig en niet iedereen stelt een groepsmail op prijs. De contacten met mensen die ons dierbaar zijn, zijn nu weliswaar niet zo frequent, maar wel intensiever, doordat we bij elkaar logeren. Wel is het zo, wanneer we in Nederland zijn, we eigenlijk op een soort tournee zijn en we, behalve bij de mensen van ons logeeradres, overal maar een paar uur kunnen zijn. Wanneer familie en vrienden naar Schotland komen, dan komen ze vaak een week. Sommigen verblijven in ons huis. Sommigen geven er de voorkeur aan in een B&B, of hotel, of vakantiehuisje in de buurt te verblijven. Ze eten dan wel 's avonds bij ons. Overdag laten we ze van alles zien, of maken lange wandelingen met de wandelaars onder hen.
Ik moet heel eerlijk zeggen dat het ook wel heel druk is. We willen toch ook contacten hier in Schotland opbouwen (wat overigens best heel leuk gaat).

Toen wij in Schotland gingen wonen, leefden mijn schoonouders en mijn moeder nog. Alle drie verbleven ze in een verpleegtehuis, omdat zij dement zijn. Mijn man is enig kind, maar had geen goede relatie met zijn ouders. In het afgelopen jaar zijn zij met een tussenpose van 9 maanden, overleden. Mijn schoonvader aan een hartstilstand. Mijn schoonmoeder aan een hartaanval waaraan ze na een paar dagen aan de complicaties is overleden. Haar hebben we dus nog een aantal dagen kunnen bijstaan. In beide gevallen waren we met het vliegtuig binnen een aantal uren in Nederland. Mijn eigen moeder is in een ver stadium van dementie. Zij herkent mij al jaren niet meer. Met mijn beide zussen hebben we altijd heel goed voor haar gezorgd. Ik heb hen nu in de steek moeten laten, maar zij hebben gelukkig begrip voor mijn keuze om bij mijn zoon, schoondochter en kleindochter te wonen. Ik ben wel bewindvoerder over mijn moeder. Met internet kan er een goed contact onderhouden worden met het verpleegtehuis en kan ik haar administratie doen.
Onze dochter woont in Parijs. Gelukkig komt zij ook heel graag met vakantie naar Schotland en dat doet zij dan ook zo'n drie keer per jaar. Wij gaan minstens één keer per jaar naar Parijs.
Zij heeft ook nog veel vrienden in Nederland die zij regelmatig opzoekt. De laatste keer hebben wij met z'n drieën een vakantiehuisje gehuurd in Nederland, van waaruit wij onze vrienden kon bezoeken, maar ook weer met elkaar konden zijn. Dat bleek een prima oplossing. Eigenlijk zoekt zij nog naar een koop-appartementje in Nederland. Zij voelt heel sterk dat zij niet meer een eigen plek in Nederland heeft, nu ook wij weg zijn.
Wij hebben niet een vaste planning om een aantal keren per jaar naar Nederland te gaan. We wachten het voorlopig af hoe de berichten uit Nederland zijn en springen daar op in.
 
Wanneer ik dit allemaal opschrijf, realiseer ik me dat iedere situatie natuurlijk weer uniek is. Ik hoop dat je voor jezelf de juiste beslissing kan nemen. Bij alles is natuurlijk ook weer een weg terug, maar ben je wel een ervaring rijker.

Heel veel wijsheid bij je beslissing!