Hieronder een klein reisverslag van onze (korte) vakantie in Schotland: Omgeving FORT WILLIAM:
Vrijdag 18 mei (2007) was het dan zover. Onze vakantie naar Schotland begon.
Eerst naar Calais om daar met P&O naar Dover te varen (mede omdat ik niet 15 uur op een boot wilde varen om zo de vakantie te beginnen). We konden nog gelijk mee en vertrokken zo veel eerder dan geboekt. Dat was een aangename meevaller.
Geen oponthoudt langs Londen en verder ook lekker gereden. Overnachting in een voorafgeboekte Travelodge nabij Scotch Corner. Goed hotel, rustig gelegen en naast een Little Chef waar we ook uitstekend konden eten als je van simpel maar goed voer houdt.
Zaterdag 19 mei verder naar Fort William via Glasgow en Loch Lomond.
Aankomst Lochy Holiday Park in Camaghael in de vroege middag. We konden het huisje nog niet in (te vroeg), dus eerst langs de Neptunes Staircase waar toevallig net een boot "geschut" werd die nog bovenaan lag toen wij aankwamen. Het duurde een dik half uur eer hij het kanaal op kon varen.
Hieronder ons appartementje met uitzicht op Ben Nevis:
Zondag 20 mei:
Soortement van rustdag na 2 dagen volop autorijden.
Na boodschappen doen bij Morrisons, Inverlochy Castle bezocht dat tussen Fort William en ons vakantiepark in lag:
's Middags met de auto een eindje Glen Nevis ingereden en nadat de weg Single road werd, gaan wandelen. Prachtig dal; echte aanrader. Veel watervallen en schitterende uitzichten. Wel soppig en drassig, dus goede schoenen zijn een vereiste. Mede ook omdat je vaak letterlijk door de beekjes waadt.
Later met de auto toch uit pure nieuwsgierigheid de single road nog even afgereden tot het eindpunt. Maar daar minder te zien dan wat wij tijdens de wandeling hadden gezien. Niettemin onderweg had je vanuit de auto ook zeker zeer mooie vergezichten wat de foto hieronder laat zien:
Maandag 21 mei:
Lange autotocht (310 km) over voornamelijk single roads naar Sound of Mull. Via Sunart en Glenfinnan weer terug naar Fort William. De B8023 die ik via dit forum kreeg aangeraden is echt de moeite waard om te rijden. Niet alleen "spannend" vanwege de staat van de weg en de "breedte" ... maar zeker vanwege de mooie vergezichten over Loch Linnhe.
Dinsdag 22 mei waren we 15 jaar getrouwd en wilden we iets "speciaals" doen. Daarvoor kozen we de stoomtreinrit uit van Fort William naar Mallaig. We hadden niet geboekt, maar er was plek en we konden dus inderdaad mee. Mooie rit. Hoewel we de tocht de dag ervoor al deels met de auto hadden gereden, gaat de trein toch weer door stukken waar je met de auto niet komt. Oa door een gebied waar de film Highlander is opgenomen. En het Glenfinnan viaduct waar een aantal scenes uit "Harry Potter" zijn opgenomen:
Woensdag 23 mei:
Weer een lange autorit (351 km deze keer) richting het Noorden.
Eilean Donan Castle was onze eerste stop. Omdat het begon te zeiken van de regen besloten eerst het kasteel in te gaan voor een bezoekje. Zeker de moeite waard. Het is mooi gerestaureerd (tussen 1920 en 1932 pas herbouwd). Ze hebben de keuken e.d. realistisch nagemaakt. Alsof er echt mensen staan die het eten bereiden en keuren, een afwashulpje dat de boel uit de kast laat vallen en dat soort grappige dingen. Mooi gedaan en je mag overal tussendoor lopen (dus niet achter glas bekijken wat je nog wel eens ziet). Helaas mag je geen foto's nemen. En ook helaas voor ons bleef het pijpestelen regenen, waardoor we niet in de omgeving hebben gewandeld. Na een bezoekje aan "kasteelshop", maar weer de auto in en richting Stromeferry gereden. Daar zon langs Loch Carron:
Weggetje naar Applecross wat mij ook hier op het forum was aangeraden was echt geweldig (Bealach-na Bo). Halverwege trok een mistveld over en was het uitzicht tot een paar meter beperkt. En dat net op het stuk met de haarspeldbochtjes. Enig
Op de terugweg nog even naar Stromemore gereden voor een bliksem bezoek aan Strome Castle. Veel is er niet van over en er stond een straffe koude wind, dus blij dat we weer de auto in konden en een warme bak koffie konden nemen (altijd thermoskan koffie bij ons).
Donderdag 24 mei:
Aanhoudende regenval deed ons besluiten om maar weer met de auto te gaan rijden. Ditmaal via Spean Bridge richting Dalwhinnie waar we de plaatselijke wiskeystokerij bezochten. Het is er "eentje van de zes" van Schotland en ik had er daarom waarschijnlijk meer van verwacht. De uitleg was vrij kort en beknopt. Je mocht eigenlijk niets omdat het een werkende stokerij was en foto's maken en filmen was ook verboden. Kosten toch nog 5 pond per persoon. Beetje duur. We zijn 8 jaar geleden bij GlenTurret geweest en die was wel kleiner, maar een stuk leuker om te bezoeken. Althans toen. Nu is het overgenomen door Famous Grouse heb ik gelezen en is er zelfs een restaurant en speeltuin bij. Dus of het nog zo "klein en gezellig" is weet ik niet, maar Dalwhinnie viel wat tegen. De wiskey zelf was wel lekker
Omdat de zon inmiddels weer was gaan schijnen, zijn we bij Laggan richting Garvamore gereden over de single road. En ... naast de koeien en schapen, kwamen we deze keer wat herten tegen. Verder ook nog eens een bijzonder mooie route. Bij een bruggetje over een riviertje gaf onze kaart aan dat het daarna zandpad zou worden. Hoewel het weggetje nog wel geasfalteerd was, zijn we er toch maar gestopt en gekeerd, nadat we er wel eerst even wat hebben rondgelopen.
's Avonds klaarde het ineens geheel op en dus nog een heerlijke avond wandeling gemaakt met een mooi lichtspel in de lucht door zon en wolken:
Vrijdag 25 mei:
Hoewel het weer even weer niet leek mee te willen werken, toch naar Glen Coe met het "zijdal" Glen Etive gereden. Daarvoor waren we oa ook in deze omgeving beland omdat ik dat 8 jaar geleden zo'n mooie omgeving vond, maar ook toen waren we er een dagje toen het volop regende. Nu hadden we meer geluk, want na een tijdje kwam de zon door en hebben we heerlijk kunnen genieten van beide dalen. Omdat we op de heenweg nog even om Loch Leven hebben gereden, toch weer een rit van 180 km gemaakt.
Maar zeker de moeite waard; vooral Glen Etive mag je eigenlijk niet missen als je daar in de omgeving komt.
Foto Glen Coe:
en Glen Etive:
's Avonds voor de laatste keer een avondwandeling. De bewolking nam weer toe, maar dat geeft juist zulke mooie lichteffecten op de bergen en hun omgeving:
Bovenstaand is het weggetje van Camaghael naar ons vakantieverblijf. Single road tussen wat boerderijen door met uitzicht op Ben Nevis (die op de foto in de wolken zit).
Zaterdag 26 mei:
Helaas tijd om naar huis te gaan. Via Stirling naar Edinburgh en daar de A1 op richting Newcastle. Want ja nu moest ik er toch aan geloven om 15 uur op de boot te gaan. Nog even een uitstapje naar Bamburgh Castle gemaakt, waar we alleen meer langs zijn gewandelend omdat we door onze ponden heen waren
Vroeg bij de boot (King of Scandinavia). Tijdens de afvaart zaten wij aan het buffet. Was lekker, maar minder uitgebreid dan ik me had voorgesteld. Veel koude hapjes en dat wat warm behoorde te zijn, was lauw. Maar toch wel lekker zitten eten. Vooral de toetjes gingen er goed in.
Na het eten wat geshopt en al vroeg naar onze hut. Ik voelde me toch niet helemaal lekker (ook niet echt ziek overigens) en de rook in de bars stond me ook niet zo aan. Echter in de hut was de lucht zo droog door het ventilatiesysteem dat we beiden last van de lenzen kregen. Dus maar vroeg onder de wol gekropen
Zondag 27 mei:
Na een stevig ontbijtbuffet met oa sursild (noorse haring ... heerlijk), eieren, spek, gebakken tomaten en witte bonen in tomatensaus, konden wij er wel weer tegen (wat een combinatie ook he
).
Wij stonden op het bovendek en het duurde even eer alles onder ons leeg was en ze ons dek konden laten zakken. Nog eens 2 uurtjes rijden naar huis en toen moesten we toch echt tot de conclusie komen dat onze vakantie er op zat.
Gelukkig hadden we de foto's nog ... slechts 877 stuks, waarvan hierboven een klein gedeelte middels dit verslagje aan jullie is getoond.
Ik hoop dat ieder die na ons komt ook net zo'n mooie ervaring met Schotland zal krijgen als wij hadden. Wij hebben in ieder geval genoten.
